گامهایی در عرصه ی  فلسفه و حقوق

 As one of the most important practitioners of philosophy, Ibn Sina exercised a strong influence over both other Islamic philosophers and medieval Europe.

بعنوان يكي از مهمترين فعالان فلسفه ، ابن سينااعمال تأثير بسزايي (عميقي – بزرگي) داشته ، هم بر ديگر فلاسفه اسلامي و هم بر فلاسفه قرون وسطي.

His work was one of the main targets of al-Ghazali’s attack on Hellenistic influences in Islam.

كار او (فلسفه او يكي از اصلي ترين اهداف حمله غزالي بود در دوران تأثيرات يوناني مآبي بر اسلام.

In Latin translations, his works influenced many Christian philosophers, most notably Thomas Aquinas. 

در ترجمه هاي لاتين فلسفه او (آثار او)بر فلاسفه مسيحي بسياري تأثير گذاشت كه قابل ملاحظه ترين انها، توماس آكوئيناست است.

2 Reason and reality

Ibn Sina’s autobiography parallels his allegorical work, Hayy ibn Yaqzan.

زندگي شخصي ابن سينا(زندگينامه خود نوشته اش) مشابه است با اثر تمثيلي او ، حي بن يقظان.

Both clarify how it is possible for individuals by themselves to arrive at the ultimate truths about reality, being and God.

هردوي آنها روشن مي كنند كه چگونه اين امكان براي افراد هست كه حودشان به حقايق غايي درباره واقعيت نائل شوند كه همان وجود خداوند باشد.

 The autobiography shows how Ibn Sina more or less taught himself, although with particular kinds of help at significant moments,

زندگينامه اش نشان ميدهد كه چگونه ابن سينا كم و بيش خود آموخته بوده است (خود فكر مي كرده) اگر چه با انواعي از كمكهايي خاص در برخي مواقع مهم

 and proceeded through various levels of sophistication until he arrived at ultimate truths.

وپيش رفته از ميان سطوح مختلفي از پيچيدگي ، تا به حقيقت غايي رسيده است .

Such progress was possible because of Ibn Sina’s conception of reality and reasoning.

چنين پيشرفتي بخاطر تصور ابن سينا از واقعيت و عقل ممكن بود.

He maintains that God, the principle of all existence, is pure intellect, from whom other existing things such as minds, bodies and other objects all emanate, and therefore to whom they are all necessarily related.

او معتقد است كه خداوند اصل همه هستي است ، عقل محض است ،همان كه او از ديگراشياء موجودمانند ذهن، جسم و ديگر اشياء همگي از او صادر مي شود.و بنا براين همه انها ضرورتابه او (مربوطند) وابسته اند.

That necessity, once it is fully understood, is rational and allows existents to be inferred from each other and, ultimately, from God.

آن ضرورت ،آنگاه كه كاملا درك ميشود(فهم ميشود) عقلاني است . و اجازه مي دهد كه موجودات از يكديگر نتتيجه شوند در نهايت از خداوند.

 In effect, the totality of intelligibles is structured syllogistically and human knowledge consists of the mind’s reception and grasp of intelligible being.

در نتيجه تمامي معقولات به نحو قياسي سازمان يافته اند و معرفت انسان شامل دريافت هاي ذهن است و فهم وجود معقول.