عقد مساقات

عقد مساقات ، به عقدی گفته می شود که به موجب آن ، شخصی به عنوان عامل ، متعهد می شود که در ازای دریافت سهم ، درختان و گیاهان را آبیاری نموده و به ثمر برساند . علاوه بر شرایط عمومی قراردادها ، در مساقات باید حتما سهم عامل به صورت مقداری از ثمره باشد . از آثار این عقد نیز می توان به این مساله اشاره نمود که به محض حصول ثمره ، عامل ، مالک سهم خود می شود .
قانون مدنی ایران ، قانون مادر در زمینه عقود و ایقاعات می باشد که متاثر از فقه اسلامی بوده و کلیه احکام مربوط به عقود معین و مقررات کلی عقود غیر معین را بیان داشته است . یکی از عقود معین که در قانون مدنی ذکر شده ، عقد ساقات می باشد که با عقدی به نام مزارعه ، متفاوت است .

به ادامه مطلب مراجعه فرمایید: