نويسنده: سیدمحمد علی دیباچی
 

پس از انقلاب کپرنیکی در علم جدید، که به شکست سیطره ارسطوگرایی و اقتدار کلیسایی انجامید و با عبور از کسانی چون: گالیله، کپلر و نیوتن به اوج خود رسید، نسلی از فیلسوفان پدید آمدند که جملگی نیوتن و روش علمی او را مبداء و مبنای کار خویش، قرار داده بودند.

نیوتن، فرضیه‏بافی‏های بی‏حاصل بدون رجوع به متن واقعیت فیزیکی (آزمایش) و تبیین پدیدارهای طبیعی از روش‏های پیچیده را رد می‏کرد .........